Au. Verdomme.
Waarom deed je dat? Bijna m'n knieschijf aan gort.
Loop je me te stalken? - Ik bescherm je juist.
Tegen perverse boeren? - Erg leuk.
Het doet pijn, hoor. - Dat valt best mee.
Het is mijn knie. Ik bepaal wel of het meevalt.
Wat doe je hier trouwens? - Bij ons zijn de bomen al kaalgeplukt.
Je moet niet in je eentje de jungle in, na...
Ik red me wel, hoor. - Tuurlijk.
Ik heb geen bescherming nodig. Ik red me wel. Ik Kate, ik steen gooien.
Ruik je bloed 'n kilometer verderop? - Hoor je dat niet?
Wat ga je doen? - M'n zere knie onderdompelen.
Kom op, sproetje.
Na al die ontberingen hebben we toch wel 'n beloning verdiend?
Je gaat toch wel mee? Of ben je zo'n preutse tuthola?
Koud, hoor.
Lekker, hè?
Wat wou je nou?
Kom, we zwemmen naar die rots.
Gaat het? - Ja. Met jou ook?
Ik ga nog even kijken. Of ik nog iets waardevols kan vinden.
Portemonnee. - Jij bent echt walgelijk.
Alsof hij 'm zal missen. - Help me even met die koffer.
O, ik ben walgelijk en jij niet? - Dat ding is van mij.
Je hebt vast de sleutel niet bij je?
Die koffer is niet van jou, of wel?
Dan vind je het zeker niet erg als ik hem hou?
Ik hoef hem niet. - Ik geloof er niks van.
Wil je me soms iets vertellen over die koffer?
Hou 'm maar.
Alle spullen verdwijnen in de golven. Dit is niet normaal, zo'n snelle vloed.
Het water komt wel erg snel op. - Er is hier wel meer abnormaal.
Nog even en die romp ligt onder water.
De spullen moeten voor het donker weg.
Heeft het zin om van 't strand te gaan? - Wel als we landinwaarts gaan.
Ze willen vast niet de jungle in, na die toestand met dat zwangere meisje.
Om nog maar te zwijgen over dat monster.
Nog even over die Française. Claire is daar ergens.
Rousseau had het over 'anderen' op het eiland.
Ze is geflipt. - Je hoorde het toch?
Je zei dat... - De wind, Jack. Het kwam door de wind.
En die papieren dan? Die documenten en kaarten...
Ik weet veel, maar van deze vergelijkingen snap ik niks.
Er staan aantekeningen bij in het Frans.
Als ik die kan vertalen, kan ik er misschien wijs uit worden, maar...
Sommige dingen kunnen maar beter onvertaald blijven.
Zeg dat maar tegen hem.
Fijn, dat je ook meehelpt. - Waar ben je geweest?
Jij en Locke gaan steeds vroeg weg en komen laat terug.
Wat doen jullie allemaal? Is hij soms je nieuwe lover?
We zoeken Claire. - Er was toch geen spoor meer?
Ik doe tenminste iets.
Zie je niet hoe ze naar ons kijken?
Ik probeer nog iets bij te dragen. Jij bent totaal nutteloos.
Miss Ryan, heeft u legitimatie? Dan kan ik uw lening aanvragen.
Alstublieft. - Waarom bent u in New Mexico?
Voor m'n werk. - Wat voor werk doet u?
Ik ben fotograaf. - Wat fotografeert u?
Ik ben gevraagd voor een fotoboek over theaters in kleine steden.
Dan moet u naar Ruidoso. Meteen als u de hoofdweg verlaat.
Als ik het gebruik, zal ik u zeker in m'n dankwoord noemen, Mr Hutton.
Allemaal op de grond. Nu meteen.
Waag het niet. Op de grond. Kop dicht en op de grond.
Ik zie je wel. - Kom hier, jij.
Meekomen. Schiet op. - Jij daar.
Sta op en ga bij de anderen zitten. En snel wat.
Op de grond, trut.
Ben jij de manager? Ik vraag je wat.
Mooi. Maak snel de geldkluis open, voordat er doden vallen.
Niet naar mij kijken. Naar de grond.
Hebbes. - Ga van me af.
Ik wil niet zeuren over standjes, maar volgens mij lig jij boven.
Kom je eigenlijk wel voor die koffer?
Moest dat nou?
Als je van ruig houdt, kun je het ook gewoon zeggen.
Wou je nog 'n poging wagen?
Geef hier.
We zitten vlak bij de evenaar. Je verbrandt hier snel.
Ik heb al 'n flinke basis.
Ik wilde je eigenlijk iets vragen.
Ik heb je hulp nodig.
Kun je wat papieren van Rousseau voor me vertalen?
Die Française, van die noodoproep die we opvingen.
Zit m'n broer hier achter? - Je broer?
Er staan vergelijkingen op, met Franse aantekeningen. Als ik die...
Het spijt me. - Jij bent de enige die Frans spreekt.
Heel minimaal. - Alsjeblieft, Shannon.
Wil je het niet proberen?
Kloteding.
Hou maar op. Als jij 'n Halliburton open krijgt, vlieg ik je naar LA.
Zoek maar vast 'n landingsbaan. Ik krijg elk slot open.
Wat is hij aan het doen? - Een Halliburton openmaken.
Veel succes.
Je krijgt 'm alleen open met kracht. Impactsnelheid.
Leg uit. - Je moet er keihard op slaan.
Met een moker of zo. Of die bijl.
Heb je 'm?
Alsjeblieft.
Is er geen makkelijke manier? - Dat is niet altijd de beste manier.
Heeft niemand je gezien? - Nee. Ik geloof het niet.
Welke van de twee is het? 'Nee' of 'ik geloof het niet'?
Aan het werk.
Hallo, Charlie.
O ja, je bent niet zo spraakzaam de laatste tijd.
Dat geeft je niet het recht asociaal te zijn.
Iedereen helpt mee het kamp te verslepen, behalve jij.
Meent u dit serieus? - Je bent niet de enige met verdriet.
Ik heb verhalen, dat wil je niet weten. Help me nou maar even.
Impactsnelheid. Rot op met je natuurkunde.
Verdomme. Het is toch niet te geloven?
Waag het niet.
Sproetje, ik wist dat je die koffer graag wilde, maar zo graag...
Ik zou maar wat nieuws verzinnen.
Laten we ophouden met dit flauwe gedoe. Wacht, ik heb 'n voorstel.
Als je zegt wat erin zit, krijg je het. - Geloof je het zelf?
Ik krijg dat ding toch niet open. Ik word alleen gek van nieuwsgierigheid.
Relax, mop. Het kan me niet eens schelen wat erin zit.
Ik ben alleen erg benieuwd waarom het jou zoveel kan schelen.
Laatste kans.
Geef die sleutel. Dit is de laatste keer dat ik het netjes vraag.
Geef de sleutel van de kluis. - Je schiet toch. Waarom...
Ik ga niet met je in discussie.
Rustig blijven allemaal. En niet naar mij kijken.
Ik wil dat je me nu die sleutel geeft.
Ik kan hem wel aan.
Die lange kijkt niet. Ik kan hem pakken. Het is nu of nooit.
Pak dat ding. Schiet hem neer.
Waar wacht je op? Schiet dan.
Schieten. Zet dat palletje om.
Aan de zijkant. Snel.
Ik heb geen verstand van wapens.
Wou je 'n kogel door je harses?
Oké, heldin. - Alsjeblieft...
Ik wil even met jou praten. Meekomen.
Ik heb geen verstand van wapens? Goeie.
Je zei niks over wiskunde.
Kijk jij naar dat Frans, dan doe ik de rest.
Ik kan dit echt niet. - Concentreer je. Je kunt het vast.
Waar heb je Frans geleerd? - Van een jongen.
Een jongen? - In Frankrijk, in St. Tropez.
Ik heb daar 'n tijdje gewoond.
Dat is de beste manier om 'n taal te leren, schijnt.
Eens even kijken.
Wat is dit? Waar is het voor?
Hoofdpijn?
We hebben 'n probleem. - Hebben wij 'n probleem...
...of heb jij 'n probleem?
Jack, jij bent de enige die het weet, van mij.
Die agent die mij begeleidde uit Sydney had 'n zilveren koffer.
Die mocht hij niet meenemen. Dat pistool om z'n enkel mocht nog net.
Dat koffertje moest hij inchecken.
Wat zat er dan in?
Wat geld, wat persoonlijke spullen...
...en vier 9-millimeters plus wat munitie.
Vuurwapens? - Ja.
En waar is dat koffertje nu? - Sawyer heeft het.
Hij heeft 't nog niet open gekregen. - Gelukkig.
Het lukt hem echt wel. - Wat wil je dan dat ik doe?
Ik weet waar het sleuteltje is.
Die agent had het in z'n portemonnee, in z'n achterzak.
Ik heb hem begraven, Kate. - Dat weet ik.
Waar?
Wat zit er nog meer in die koffer?
Wat zit er nog meer in, Kate? - Niks.
Weet je het zeker? - Alleen die wapens.
Ik help je, op voorwaarde dat we die koffer samen openmaken.
Waarom lacht u? - Lach ik dan?
U kijkt zo blij. - Dan zal ik het wel zijn.
Hoe kunt u blij zijn? Het is één doffe ellende.
We zitten vast op 'n eiland. Voorgoed. - Dat weet je niet.
Ik weet wel dat er een bloeddorstig monster rondloopt.
Hij houdt zich nu stil, maar hij krijgt echt wel weer honger.
En ik weet dat er een of meer mensen zijn die het op ons hebben gemunt...
Niemand geeft jou de schuld.
Voor wat er met Claire is gebeurd. Jij kon er niks aan doen.
Je hebt gedaan wat je kon, en je was zelf bijna dood geweest.
Misschien was ik dan beter af geweest.
Weet je wat ik denk, Charlie?
Je moet gewoon om hulp vragen.
Wie kan mij helpen?
Waarom heb je hem niet bij de anderen gelegd, toen je de romp verbrandde?
Omdat ik hem moest begraven.
Ben je er klaar voor?
Wat zullen ze nu denken? - Hou je niet in.
Hij let op details. - Jij en je details, Maggie.
Zo, heldin. - Alsjeblieft...
Kop dicht. Rustig blijven allemaal. Stil, zei ik.
Zo, meneer de manager. Wou je moeilijk doen en die kluis bewaken?
Oké, dan moet je het zelf weten. - Hij vermoordt me toch wel.
Als je nou je bek niet houdt...
Je hebt drie seconden om die sleutel te geven.
Een, twee...
...drie. - Oké, je krijgt hem.
Mooi zo. Kom maar mee. Deze kant op. Lopen.
Gaat het goed? - Wat versta je onder 'goed'?
Wil je dat ik... - Nee, ik doe het wel.
Heb je 'm?
Ik zie geen sleutel. - Zit ie er niet in?
Leuk geprobeerd, die truc met die portemonnee.
Open je hand.
Jack, ik... - Zeg maar niks.
De zee van glinsteringen. Nee.
De zee van zilveren glinsteringen die veranderen.
Net als de vorige. - Weet je het zeker?
De vergelijking is totaal anders. Wat je zegt, is echt niet logisch.
En hier? Als het goed is, staat er iets over breedtegraad of lengtegraad...
Laat me even rustig kijken.
Naast het meer, blauwe...
...blauwe eeuwigheid?
Nee, wacht. Blauwe oneindigheid. - Blauwe oneindigheid?
Het komt me ergens bekend voor.
Je kraamt niets dan onzin uit en ineens komt het je bekend voor?
Luister. Ik zei al dat m'n Frans belabberd is...
...en bovendien is dit niet mijn onzin.
Na 16 jaar op dit klote-eiland kan dat mens echt niet meer helder denken.
Dit was 'n vergissing.
Wist je het niet? Ik ben totaal nutteloos.
Dokter.
Wat kan ik voor je doen?
Ik dacht wel dat ze jou zou sturen.
Wat, wou je erom vechten? - Nee, je geeft het aan me.
Is dat zo? - Ja.
Ik geef het gewoon aan je.
Waarom zou ik dat doen? - Cephalexine.
Ga door. - Dat is 't antibioticum voor die wond.
Je bent halverwege de kuur. Als je die pillen neemt, komt alles goed.
Maar als ik ze niet meer geef, voel je je de eerste twee dagen nog goed...
...en dan begint het te jeuken.
De dag daarna krijg je koorts en rode strepen op je arm.
Twee dagen daarna kom je op je knietjes naar me toe met die koffer...
...en smeek je me die arm te amputeren.
Dat is een mooi verhaal, Jack. En al zou het waar zijn...
...denk ik niet dat jij zo wreed bent.
Dan vergis je je.
Heeft ze je verteld wat erin zit?
Mij ook niet.
Ik hoop voor je dat je 'n betonschaar in je grot hebt liggen.
Ik verzin wel wat.
Ik weet dat je het voor haar doet...
...maar wat ze je ook heeft wijsgemaakt, het is allemaal gelogen.
We maken hem samen open.
Waarom? - Dat was de afspraak.
Waar wacht je op? Maak open.
Dat is beter. Blijf staan.
Alsjeblieft, ik... - Stil.
Ik heb jullie binnengelaten. Laat haar nu gaan.
Laat haar gaan?
Je snapt het echt niet, hè? Zij is degene die je erin heeft geluisd.
Zij koos deze bank uit en deze kluis.
Het was allemaal haar idee.
Wat doe je nou? - Relax, Maggie.
Ik wis gewoon m'n sporen uit.
Als jij schiet, schiet ik ook.
Wacht. Wat... - Geen slachtoffers, zei ik.
Ik weet dat je hard bent, maar niet zo hard.
Wat gebeurt hier?
Je hebt me beschoten, vuile...
Ik wist dat ze niet te vertrouwen was.
De sleutel van kluis 815. - Wie ben jij?
Geef me die sleutel. - Er zijn er twee. Die van de bank...
Dan kon je toch... - Ik sta niet geregistreerd.
Al deze moeite voor 'n privé-kluisje?
Schiet me maar dood, Maggie. Anders... - Ik heet geen Maggie.
Wil je me nog iets vertellen?
Daar gaat ie dan.
Is dit het? Is dat wat je zocht?
Wat is dat?
Niks. - Wat is het, Kate?
Je begrijpt het toch niet. - Ik wil de waarheid. Voor één keer.
Wat is het? - Het was van de man van wie ik hield.
De waarheid. - Het was van de man...
Hou op met liegen. - Van de man die ik heb vermoord.
Uw man zat in de staart van het vliegtuig.
Ja, dat klopt. Maar hij komt wel weer terug.
Denkt u dat hij nog leeft? - Ik weet het wel zeker.
Hoe dan? - Dat weet ik gewoon.
De grens tussen ontkenning en geloof is erg vaag.
Aan mijn kant is het veel aangenamer.
Help me.
Ik ben niet degene die jou kan helpen.
O hemelse Vader, we danken U.
We danken U dat U ons vanavond hebt samengebracht.
Die jongen in St. Tropez had een zoontje.
Een vreselijke klier. Hij had 'n hekel aan me. Laurent.
Hij keek elke dag naar dezelfde film, de hele dag. Dat doen kinderen.
Het was 'n tekenfilm over 'n vis. Je weet wel, zo'n animatiefilm.
Waarom vertel je me dit? - De film was nagesynchroniseerd...
...en aan het eind zat 'n liedje.
Die aantekeningen zijn regels uit 'n liedje.
Die Française is net als Laurent.
Ze heeft honderd keer hetzelfde geschreven.
Hoe gaat dat liedje?